Friday, May 27, 2011

Albania Court Postpones Election Dispute Ruling

News 27 May 2011

Albania’s Electoral College decided on Friday to postpone its ruling on the contested race for Tirana mayor until June 3, after lawyers for the Socialist opposition changed their appeal.

Besar Likmeta


The specialized court for elections disputes also announced that a new panel of judges will hear the final appeal, which will decide the winner of the Tirana race between Socialist opposition leader and incumbent mayor Edi Rama and ruling party candidate Lulzim Basha.

The one week postponement of the hearing will give the new judges enough time to get acquainted with the Socialists’ appeal.

Albania's Electoral Commission, CEC, on Monday declared Basha the winner of the race for Tirana mayor in the May 8 local elections, following a controversial recount of stray ballots.

The recount gave Basha a lead of 81 votes out of a quarter million over the incumbent mayor and opposition leader Edi Rama, who had a razor thin margin of ten ballots in the unofficial preliminary results before the stray ballots were added.

The Socialists contest the recount of the misplaced ballots as illegal and have said that they will use all available legal channels, including their appeals to the Electoral College, to oppose the CEC decision to count the contested ballots, while threatening massive protests if the court does not rule in their favour.

Earlier this week, the Electoral College rejected the first appeal filed by the Socialists.

The dispute over the ballots came about because voters who had multiple ballots to put in designated boxes sometimes failed to do so correctly, in part because the ballots were not clearly distinguished by color.

Albania’s May 8 local elections were considered as key for Albania’s EU future, following a two year political crisis, which stopped the country’s reforms dead on its tracks.

However, after a peaceful and quiet election day, the row over the miscast ballots has heightened the political climate once again, adding to Brussels’ doubts over the country’s EU future.

According to Eduard Kukan, a Slovakian MEP Kukan who was the chairman of an ad-hoc European Parliament Delegation that monitored Albania’s May 8 local elections, the country's politicians have once again shown an inability to lead political dialogue, find consensual solutions and agree on key democratic principles.

“I hope that Albanian politicians will soon be able to overcome these problems,” said Kukan in his de-briefing on Wednesday in the European Parliament’s Foreign Affairs Committee. "I think that Albanian citizens deserve better," he added.

This article was made possible through the support of the National Endowment for Democracy.

Tuesday, May 24, 2011

Dr. Mark Kosmo on the Albanian Elections!

I read Dr. Mark Kosmo's brilliant analysis (below) of the recent Albanian elections with avid interest and greatly appreciated his astute and insightful review of the election tallies, and what they might portend in the near political future in Albania.

Hats off to Mark for helping to set the voting record straight. BRAVO!



The Tirana Mayoral Election: Were the Contested Votes Fair or Fraudulent?

May 23, 2011

For anyone wondering about the Tirana Mayoral election and the continuing intrigue, accusations, legal disputes, and character assassination, it is helpful to sometimes take a more scientific and logical approach and ask one simple question regarding the counting of the contested votes this past week.

Can one explain how one candidate received 67% of the contested votes after receiving 50% of the general vote?

We know that: (i) out of 250,000 votes cast, each candidate received 50% of the vote; and (ii) for the 256 contested ballots counted from 125 boxes this past week, one candidate won by a margin of 173-83 or 67.6% to 32.4% -- i.e., about twice as many of the contested votes went to one candidate over the other candidate.

What are the possible explanations? There are two: (i) the voters supporting one candidate were twice as likely to insert their ballots into the wrong box; or (ii) the contested votes were fraudulently manipulated and/or judged in a biased manner. Neither explanation can be proven, but each can be assessed.

For the voters supporting one candidate to be twice as likely to put their ballots into the wrong box at least one of the following must be true:

(i) due to inexperience, first-time voters are more likely to cast their ballots erroneously AND first-time voters are twice as likely to support the same candidate; or

(ii) due to inexperience, young voters are more likely to cast their ballots erroneously AND young voters are twice as likely to support the same candidate; or

(iii) due to color-blindness, color blind voters are more likely to cast their ballots erroneously AND color blind voters are twice as likely to support the same candidate; or

(iv) due to lower levels of intelligence or awareness, less intelligent or aware voters are more likely to cast their ballots erroneously AND less intelligent or aware voters are twice as likely to support the same candidate; or

(v) one set of officials in the polling stations were twice as likely to deliberately mislead voters whom they suspected of voting for the other party to insert their ballots into the wrong boxes with the hope that these votes would be declared invalid; or

(vi) one set of officials in the polling stations was twice as likely to deliberately mislead voters whom they suspected of voting for their party to insert their ballots into the wrong boxes with the hope that these votes would be declared valid; or

(viii) supporters of one candidate were twice as likely to receive inadequate assistance from polling officials to ensure that their ballots were inserted into the correct box; or

(viii) the ballot boxes that were counted were from voting stations where one candidate, on average, got 2/3 of the votes.

Is there any reason to believe the first seven explanations? If yes, then the contested votes could split 67-33%. If no, then the chances of a contested vote going to either candidate are 50% each. Of course, there is no way to answer the the first seven points definitively -- each person has to make his or her own judgment based on common sense regarding what he or she thinks are reasonable possibilities.

Could the ballot boxes with contested votes all have been from polling stations where one candidate received 2/3 of the votes?? This is highly doubtful given that only 2 of 11 districts had any candidate get over 55% of the vote --

If none of the above is true then the chances that the recount was a fraud are about equal to the chances that a DNA match on a paternity test correctly identifies the father – i.e., well over 99%. This can easily be verified in 15 seconds at From a total of 250,000 votes where the general population voted 50% for each candidate, the chances of 67% supporting any one candidate in a pool of 256 votes is approximately 1 in 200 million -- see table below. The result is the same as flipping a coin 256 times and getting 173 heads -- there is a 1 in 200 million chance that 2/3 of the coin tosses coming up heads on a fair coin.

A skeptical person might argue that the chances of any one outcome is always low and therefore that the above table and analysis is not very illuminating. To further clarify realistic possibilities one can look at a range of outcomes in the table below for vote differences between the two candidates of 0, 10, 20,...90 votes out of 256 votes. The chances of a difference of 90 votes as realized under the recount this past week falls in the range of extremely low possibilities from 1 in 45,000 to 1 in 200 million. In other words, if the vote was manipulated, it was manipulated too much to be credible and enough to be statistically detected.

Similarly, an argument such as Candidate A could win 125 boxes by one vote each and each of those votes is likely to have been fair has an astronomically low chance of being true. To win 256 votes from 125 boxes as the count of the contested votes shows means that for approximately two votes per box one candidate averaged 1.33 votes and the other 0.67 votes. To use a clearer example, imagine if a box has three votes. To win one vote 90 times in a row, on average, is the same as winning a bet 90 times in a row with less than 40% chance of winning each time since the chances of getting 2 votes out of 3 is 37.5% in any one box. To win such a bet 90 times in a row would suggest it is time to move from Tirana to Monaco or Las Vegas since the chances are less than winning 90 coin tosses in a row.

There has been much debate and argument regarding the role of the Albanian Election Commission. It is for others to debate and question its integrity or professionalism and whether or not the contested votes were transparently and diligently counted according to its mandate and the law. However, two questions remain -- were the voters that supported one candidate twice as likely to insert their ballots into the wrong box or were the contested votes fraudulently manipulated and/or judged in a biased manner? Which of these possibilities is more likely? Each of us has to answer that question ourselves -- in Tirana, in Albania, in Kosova, in the United States, and everywhere where Albanians live -- and vote!!!

In closing, I would like to invite anyone who reads this document to send me comments -- English preferred, but Albanian is OK. I also invite you to forward this to others as you please -- especially to international statistics and election evaluation specialists who could give an unbiased and professional review to better assess the validity of the contested votes.

Mark Kosmo, PhD Economics
Former Economist for the World Bank
Boston, MA

May 23, 2011

Monday, May 16, 2011

Recipe for Prizren bread (Kosova)

Recipe for Prizren bread (Kosova)

Van Christo

Several years ago, my wife, Jane, our son, Zachary, and I had the good fortune to make an automotive tour of Kosova. We fell in love with picturesque Prizren where we spent several wonderful days exploring that historic town and visiting the now-museum where the famous "League of Prizren" was formed by Albanian Kosovar leaders who first advanced the concept of an independent, ethnic Albania comprised of the Albanian populations of the four vilayets of the Ottoman Empire called Shkoder, Kosova, Manastir, and Janine.

One of the high points of our visit to Prizren was to taste a most delicious bread called Pitalke, for which, I was quickly informed,Prizren was famous!

Back in America, I had sought unsuccessfully for several years for the recipe for this mouthwatering Prizren bread so I'd be able to publicize and share it with others. On a later trip to London, Jane and I had the good luck to meet two delightful and friendly sisters from Gjakove, Magdele and Miljane Mejzini, who gave me, at long last, the recipe below for that famous Prizren bread - Pitalke!

A few years later, I had the unique opportunity to meet Kosova's president, Dr. Ibrahim Rugova, at a reception in his honor to which I was invited by the late, venerable Anthony Athanas, at his famous Anthony's Pier 4 restaurant on Boston's historic waterfront. I shall never forget the quick and broad smile that came across President Rugova's face when I informed him how much Jane, Zachary, and I had enjoyed eating that delicious Pitalke bread!

Here's the recipe, so enjoy!

Recipe for Prizren bread Pitalke (aka Samuni)


* 10.5 ounces (300 gr) flour
* 17 fluid ounces (500 ml) water
* 0.5 ounces (15 gr) salt
* 0.3 ounces (10 gr) yeast


Kneed ingredients together thoroughly to make dough, set aside for half an hour, then kneed again. Set aside for another ten minutes, and then divide dough into equal-sized, round shapes about 200gr each, allow them to rise for a few minutes, and then flatten each dough portion with your hands. Spread some flour on the bottom of a flat pan and place individual portions on top. Bake at 300 degrees for 7-10 minutes.

Allow to cool and serve.

(With thanks to Endri Misho for the metric conversion)

Thursday, May 12, 2011

Vote Tally in Tirana Creeps Toward Finish

Here's a recent tidbit from BIRN ( describing the close political race in Albania between the Democratic and Socialist Parties. Want to bet that the loser
will cry "Foul! Foul!"


12 May 2011 / 11:41

Vote Tally in Tirana Creeps Toward Finish

Ballot counting in the key battleground of Tirana continued on Thursday, four days after the polls closed, with the ruling majority candidate and opposition leader divided by a hair thin margin.

Dardan Malaj

With less than 50 ballot boxes to be counted out of 485, Democratic Party candidate Lulzim Basha held a 250 vote lead over Tirana mayor and Socialist opposition leader Edi Rama on Thursday morning, as Albanians remained gripped by the graphics and numbers on the contest updated constantly on TV screens across the country.

The counting process in Tirana has been characterised by constant breaks by poll commissioners, disputes over single ballot boxes that last for hours and the replacement of commissioners by parties, tactics which have delayed the final tally.

“The delays in the ballot counting process reflect the accumulation of tension in the political battle for the capital,” said Gentian Elezi, a political science professor at the European University of Tirana.

The ruling Democrats and the Socialists have exchanged jibes in the last two days over the delays in the counting process, accusing one another of trying to damage the electoral process.

The key race for the capital has become even more important as other poll results show that the Socialist opposition won most major urban areas in the country, apart from the cities of Shkodra and Lezha in the north.

According to Professor Elezi, both camps seem to believe that by being selective in the ballots that they count first, they might somehow influence the counting process in other areas of the capital that are tallied later, although considering the high scrutiny that the poll is receiving, this tactic might only derail the quality of the elections.

"The fact that the two candidates are separated by only a few votes increases perceptions that the result could be changed," Elezi said.

“These delays breach the electoral standards and make it more difficult to calmly finalize the electoral process,” he added.

This article was made possible through the support of the National Endowment for Democracy.

Monday, May 9, 2011

How to become a U.S. Citizen

Here's a helpful website if you want to know how to go about becoming a U.S. Citizen!

Friday, May 6, 2011

A tribute to Rozi Theohari

I don't make postings in the Albanian language because I believe most of the visitors to the Frosina Blog do not speak or understand our native tongue. However, here's a tribute in te Albanian language to our talented poet, Rozi Theohari, that I couldn't pass up!

Copy the posting by Shpresa Vranari about Rozi below, then go Go to Google Translate, paste the information, and punch in Translate from Albanian to English so you can have some idea about Rozi's good news.


Mbi prezantimin e librit të Rozi Theoharit “Do leave out my right hand”


Më 17 prill 2011 në klubin e poetëve dhe artistëve të Lynnit, Massaçusetts, u bë prezantimi i librit të Rozi Theoharit “Do leave out my right hand” (“ Krahun e djathtë ma lini jashtë”). Mes të ftuarve isha edhe unë, e mezi po prisja të takoja Rozin dhe miqtë e saj. Parkova makinën bri godinës shumëkatshe ngjyrë gri, ku ishte edhe adresa e shtëpisë së znj. Elizabeth Gordon Mckim dhe u ngjita në katin e katërt. Aty gjeta plot të ftuar të tjerë që po hynin në një livingroom gjigand, i cili dukej si një nga ato sallat e vjetra , por të veçanta parisiane. Piktura dhe foto të shumta mbulonin muret…gjithandej etazhere dhe suvenire nga shumë vende të globit. U takova me znj. Elizabeth, Rozin dhe poetë e artistë nga rrethinat e Bostonit. Njerëz të etnive të ndryshme, me backgraunde të ndryshme, me fytyra e tipare të ndryshme…por të gjithë të mbledhur aty për fjalën e shpirtit, për artin.

Ishte kaq thjeshtë dhe ngrohtë në atë takim njerëzish të huaj dhe të afërt njëkohësisht. Dhe m’u duk e largët, tej harrese ajo kohë, kur u rritëm me urrejtjen për anën tjetër të botës. Në Shqipërinë e vogël dhe të ndrydhur nën thundrën e kuqe komuniste mësonim të urrenim atë që quhej art i vërtetë. Të abandonuar “vullnetarisht” në botën tonë mikroskopike, luftonim me togfjalësha politike dhe…më shumë e më shumë largoheshim nga zanafilla e poezisë, nga zanafilla e thirrmës së shpirtit. Kurse jashtë kufijve tanë jeta rridhte e lirë dhe e ngrohtë, me fjalën e poezisë e me tingullin e lirë të këngës.

Ishim të gjithë të njëjtë e të barasvlershëm.

Kishim të njëjtin ritëm dhe frymëmarrje.

Ishim njerëz të lirë e të mbushur me vibracione nga i njëjti burim.

Kishim një muzë.

Kishim një dëshirë…të ndienim ritmin e gjuhës së shpirtit, të ndienim poezinë.

Elizabeth Gordon Mckim, me cilësinë e zonjës së shtëpisë çeli takimin duke lexuar dhe interpretuar disa nga poezitë e saj të fundit nga libri “The Red Thread” (“Filli i kuq”). Asaj gruaje me flokë gri nuk i ndahej nga fytyra buzëqeshja e butë kur recitonte vargjet e veta, shoqëruar nga një vegël muzikore të ngjashme me Lirën. Fillimisht u befasova…ishte e para herë tek ndiqja një poezi të shoqëruar edhe me mërmërima kënge, të këngëzuar, por sinqerisht, ata vrunduj të butë tingujsh të depërtonin thellë në shpirt e të qetësonin. Me lirshmërinë dhe thjeshtësinë që e kanë si gur të çmuar njerëzit me botë të plotë, ajo m’u afrua dhe më dhuroi librin e saj të fundit “The Red Thread”. “Rozi është ndër miket e mia më të mira dhe natyrisht, ju jeni e mirëpritur këtu dhe shpresoj të bëheni dhe mikja ime” – tha ajo dhe qeshi ngrohtësisht. Zonja Elizabeth G. Mckim është një zë i ndjeshëm dhe i apasionuar për poezinë, e cila shkon përtej ritmit të të folurit, duke iu afruar këngës. Ajo është lauruar dhe diplomuar edhe në fakultetin europian të Zvicrës për artet ekspresive dhe njëkohësisht është pedagoge në Universitetin “Lesley” në Kembrixh, Massaçusetts.

Toni Toledo, një artist i pasionuar i interpretimit poetik dhe kryetari i shoqatës, ftoi prozatoren e re Kato Mele të prezantonte diçka nga vetja e krijimtaria. Ajo lexoi “udhëtimin” e saj “Në rrugë me Katon”. Ishte një krijim imagjinativ në prozë, me përshtypje udhëtimi të shoqëruara me çastet mbresëlënëse, ku nuk mungonte humori që vetë autorja e interpretonte me dinamizëm.

Më tej, pedagogia e kolegjit Isabell Van Merlin prezantoi librin e Rozi Theoharit “Do leave out my right hand”. Mbasi bëri një përmbledhje mbi përmbajtjen e librit dhe komentoi disa nga poezitë, znj. Isabell tha: “Rozi Theohari është gazetare, shkrimtare dhe poete e fuqishme. Ajo vjen nga Shqipëria, unë jam skulptore, artiste dhe shkrimtare e lindur në South Carolina. Por e konsideroj veten me fat që jetoj në të njëjtin rajon me Rozin dhe jam mike e saj si edhe bëjmë pjesë në të njëjtin klub artistësh…Rozi ka një vizion unik, ekspresiv dhe plot dritë, të piketuar në shumë drejtime. Shpesh ajo shkruan për njerëz të zakonshëm, por percepsioni i saj është i jashtëzakonshëm. Unë e adhuroj mënyrën se si ajo shkruan, duke vënë në plan të dukshëm gjërat që ne shpesh i konsiderojme “të vogla”. Dhe në prezantimin e saj ato…gjërat e zakonshme, bëhen interesante dhe shumë me vlerë…Unë e ndiej se kemi shpirt të afërt në mënyrën se si ne e perceptojmë botën rreth nesh, të ndriçuar nga humanizmi dhe ndjesia e gëzimit njerëzor…Rozi Theohari e ndan me ne eksperiencën e jetës shqiptare dhe të mbresave që ka fituar këtu në USA, nëpërmjet poezisë dhe prozës së saj…”

“Në poemën “Do leave out my right hand” ajo sjell tragjiken, sagën (baladën) e vuajtjeve të një gruaje të re, Rozafës, që muroset dhe kërkon që gjysma e qënies së saj të vazhdojë të kujdeset për të birin e vogël. Është një hymn për jetën…Por shpesh, Rozi në krijimtarinë e saj përcjell edhe humor e ndjesi të gëzimit, gjë që tregon për vitalitetin dhe këndin filozofik me të cilin autorja e sheh jetën.”

Zonja Van Merlin u shpreh se ka lexuar shumë nga poezitë e Rozit dhe është entuziazmuar nga ekspresioni dhe vizioni plot dritë i fjalës së poetes. “Rozi të befason me tregimet dhe vargjet e saj. Ajo është unike dhe profesionale në punën e saj si autore. Lexojeni atë me kujdes, mos humbisni asnjë detaj.”- përfundoi poetja amerikane.

Në fjalën time përshëndetëse (Sh. V.), vura në dukje se Rozi për ne shqiptarët e diasporës është një ambasadore që lidh dy botët tona, atë që kemi lënë pas në Shqipëri (dhe prej së cilës asnjëherë nuk jemi ndarë) dhe atë që kemi krijuar këtu në USA…Ajo bën një punë të vazhdueshme, me përkushtim, duke skeduar me penën e saj çdo çast të rëndësishëm të jetës shqiptare në diasporë. Rozi Theohari tashmë ka krijuar një “bibliotekë” dinjitoze me veprat e saj. Ajo shkruan vazhdimisht artikuj për ngjarje të komunitetit dhe vendit ku jeton, pra për Amerikën. Ajo reflekton me poezinë e saj të ndjerë për ngjarje dhe çaste që i trokasin në shpirt. Është një zë i spikatur në botën e letrave…Në librin “Do leave out my right hand” përveç poemës së Rozafës, ku ajo shpreh forcën e dashurisë mëmësore gërshetuar me dhimbjen e vdekjes, Rozi ka një sërë poezish të arrira që pluskojnë në tërë harkun kohor dhe hapësinor: nga çasti i parë që shkeli në USA më 1994 me poezinë “Goodmorning America”, poezi të tjera për emigrantët, për vjeshtën mbi Atlantik, për ishullin e Nahantit, ku ajo merr pjesë në korin e kishës së vjetër…në atë Nahant ku Henri Llongfellou ka marrë shumë nga impulset e poezive të tij të famshme. Ajo shkruan për Shenjtoren e madhe Nënë Terezën e shqiptarëve dhe të të gjithë botës. Ajo e mbron me dinjitet e krenari lidhjen fisnore që ne shqiptarët e “zvogëluar” kemi me Shenjtoren…Rozi shkruan vargje te ndjera për humbjen e bashkëshortit, Viktorit, te poezia “Invisible”, apo vargje se si ndihet zemra e gjyshes për nipin, Janin. Poetja është kudo me penën dhe shpirtin e saj të ndjeshëm dhe u përgjigjet këtyre momenteve jo vetëm me ndjenjën që buron pastër, por edhe me profesionalizëm, duke i shkruar poezitë direkt në gjuhën angleze.

Rozi ka marrë shumë çmime si këtu në USA edhe në Shqipëri. Ajo ështe nderuar disa herë për kontributin e saj letrar dhe shoqëror. Vetë presidenti i SHBA Barak Obama i ka dërguar letër përshëndetje dhe falënderimi për librin e saj poetik, brenda të cilit dy poezi i janë kushtuar figurës së tij si një president karizmatik.

Tek Rozi Theohari gjen vizionin e një intelektualeje të arrirë në shumë fusha.

Si ju, edhe unë jam mikja e saj dhe ndihem e nderuar të flas për të.”

Së fundi Rozi u ngrit për të treguar disa nga çastet e jetës së saj prej shqiptareje (ata ia kërkuan njëzëri)…E folura e saj e lirshme, e ngrohtë, e hapur, i bëri të gjithë ta dëgjonin me vemendje. Mes shumë detajeve të jetës fëminore ajo kujtoi e tha: “ Në fshatin tonë Dardhë, rrëzë maleve, ku dëbora shtrohet gjatë gjithë dimrit, ishte traditë që burrat venin në emigrim për arsye ekonomike. Ashtu iku gjyshi, babai im dhe shumë të tjerë…Kur vinin letrat nga Amerika ishte një ngjarje e veçantë: dëgjohej këmbana e kishës që lajmëronte…dhe njerëzit prisnin me shumë mall letrat, që vinin rrallë…Unë u rrita pa babanë. Ai ishte si një ëndërr për mua që mbeti këtu në Amerikë, prandaj në shumë mënyra ky vend ku im atë ka jetuar e punuar, më duket një atdhe i dytë…më duket si Shqipëria.”

Rozi foli gjatë dhe përmendi plot kujtime. Dikush kërkoi ndonjë kujtim që kishte të bënte me kauzën e fryrë të komunizmit. Dhe Rozi tregoi një nga historitë plot humor të jetës së saj në një revistë të kohës. Ajo rrëfeu me humor e lirshmëri absurdin e kërkesave të shefave komunistë. Ajo fliste me një anglishte të zhdërvjelltë, duke e shoqëruar edhe me plastikën e saj ekspresive dhe…të pranishmit qeshnin. Ata të gjithë tashmë ndodheshin në Shqipërinë e largët të atyre viteve. Kishin hyrë plotësisht në skenarin e atij çasti të huaj, kishin kapur situatën qesharake të burokracisë shqiptare, të sheqerosur me disa citate të Mao Ce Dunit kinez, që na e shtuan barrën e persekutimit edhe më tepër.

Unë e dëgjoja me admirim dhe kënaqesha që humori kapej aq lehtë nga dëgjuesit. Të përcjellësh batuta groteske-komike në një gjuhë të huaj është shumë e vështirë, por Rozi ia doli me sukses.

Tashmë jashtë po binte muzgu dhe kitara e muzikantit Don Vhite shpërndahu tinguj romantikë duke shoqëruar ëmbëlsinë e zërit të tij mesdhetar (prindërit e vet vinin nga brigjet e Jonit…Greqisë). Me këngët e këtij këngëtari autor përfundoi edhe kjo mbrëmje poetike. Çdokush u ndie shumë mirë në këtë takim, dhe ja, z. Toledo, në fjalën e tij mbyllëse falënderoi zonjën Elizabeth për mikpritjen, të ftuarit për pjesëmarrjen dhe autorët, të cilët u bënë shkas për këtë tubim.

Në emër të klubit të artistëve të Lynnit z.Toledo i dhuroi Rozit një libër me poezi të poetit gjerman R. Rilke. Rozi, duke falënderuar u dhuroi edhe ajo librat e saj disa pjesëmarrësve.

Ishte një mbrëmje poetike e ngrohtë dhe, natyrshëm, mund të bëheshe pjesë e atij klubi artistësh.
LYNN, MA, Prill 2011